Άρθρο 61: (Ανεύθυνο των βουλευτών)
1.
O βουλευτής δεν καταδιώκεται ούτε εξετάζεται με οποιονδήποτε τρόπο για
γνώμη ή ψήφο που έδωσε κατά την άσκηση των βουλευτικών καθηκόντων.
Άραγε αν οι νόμοι που ψηφίζονται και τελικά είτε δεν εφαρμόζονται, είτε εφαρμόζονται
πλημμελώς
γιατί είναι κακογραμμένοι, ή ακόμα είναι αντίθετοι με τις επιταγές του
Συντάγματος, όλα αυτά δεν αποτελούν αληθινή βουλευτική ευθύνη που πρέπει
να κριθεί; Και αν κριθεί αρνητικά δεν πρέπει να προβλέπονται συνέπειες
για τους βουλευτές;
2. O βουλευτής διώκεται μόνο για
συκοφαντική δυσφήμηση, κατά το νόμο, ύστερα από άδεια της Bουλής.
Aρμόδιο για την εκδίκαση είναι το Eφετείο. H άδεια θεωρείται ότι
οριστικά δε δόθηκε, αν η Bουλή δεν αποφανθεί μέσα σε σαράντα πέντε
ημέρες αφότου η έγκληση περιήλθε στον Πρόεδρο της Bουλής. Aν η Bουλή
αρνηθεί να δώσει την άδεια ή αν περάσει άπρακτη η προθεσμία, η πράξη
θεωρείται ανέγκλητη. H παράγραφος αυτή έχει εφαρμογή από την προσεχή
βουλευτική περίοδο.
Η
βουλευτική ασυλία πρέπει να καταργηθεί. Η βουλή δεν μπορεί να είναι
δικαστικό φίλτρο που να προστατεύει μία μερίδα πολιτών και να καταργεί
την αρχή της ισονομίας.
3. O βουλευτής δεν έχει υποχρέωση μαρτυρίας για πληροφορίες που περιήλθαν σ' αυτόν ή
δόθηκαν από αυτόν κατά την άσκηση των καθηκόντων του, ούτε για τα πρόσωπα που του
εμπιστεύθηκαν τις πληροφορίες ή στα οποία αυτός τις έδωσε.
Εδώ το Σύνταγμα προνοεί για την προστασία των πηγών της πληροφόρησης.
Αν και θέλει προσοχή για να μην καταλήγει στο να λέει ο καθένας ότι του κατέβει
χωρίς συνέπειες με την πιο ευρεία έννοια, όχι απαραίτητα ποινικές. Για όλες αυτές
τις περιπτώσεις παίζει ρόλο και η ορθή εφαρμογή του κανονισμού της Βουλής.
Εργασία για το Σύνταγμα του Δαμιανού Νικολάου. 05/05/2026 -
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου