Εργασία για το Σύνταγμα - Άρθρο 6

'Αρθρο 6: (Προσωπική ασφάλεια, προφυλάκιση)
1. Kανένας δεν συλλαμβάνεται ούτε φυλακίζεται χωρίς αιτιολογημένο δικαστικό ένταλμα(5*),  που πρέπει να επιδοθεί τη στιγμή που γίνεται η σύλληψη ή η προφυλάκιση. Eξαιρούνται τα αυτόφωρα εγκλήματα.
(*5) Το αιτιολογημένο δικαστικό ένταλμα εκδίδεται από τον ανακριτή ή από το δικαστικό συμβούλιο (βούλευμα). Πρέπει να είναι ειδικά και εμπεριστατωμένα αιτιολογημένο, δηλαδή να εκθέτει με σαφήνεια τα πραγματικά περιστατικά και τις νομικές σκέψεις που δικαιολογούν τον περιορισμό της ελευθερίας του ατόμου. Προϋποθέσεις: Ο ανακριτής εκδίδει το ένταλμα αφού προηγουμένως διατυπώσει τη γνώμη του ο εισαγγελέας. Πεδίο Εφαρμογής: Αφορά κυρίως περιπτώσεις όπου επιτρέπεται η προσωρινή κράτηση, βάσει των όρων που ορίζει ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας.  (Άρθρο 276). 

2. Όποιος συλλαμβάνεται για αυτόφωρο έγκλημα ή με ένταλμα προσάγεται στον αρμόδιο 
ανακριτή το αργότερο μέσα σε είκοσι τέσσερις ώρες από τη σύλληψη, αν όμως η σύλληψη έγινε έξω από την έδρα του ανακριτή, η προσαγωγή γίνεται μέσα στον απολύτως αναγκαίο χρόνο για τη μεταγωγή του. O ανακριτής οφείλει, μέσα σε τρεις ημέρες από την προσαγωγή, είτε να απολύσει τον συλληφθέντα είτε να εκδώσει ένταλμα φυλάκισης. H προθεσμία αυτή παρατείνεται για δύο ημέρες, αν το ζητήσει αυτός που έχει προσαχθεί, ή σε περίπτωση ανώτερης βίας που βεβαιώνεται αμέσως με απόφαση του αρμόδιου δικαστικού συμβουλίου.
3. Όταν περάσει άπρακτη καθεμία από τις δύο αυτές προθεσμίες, κάθε δεσμοφύλακας ή άλλος, είτε πολιτικός υπάλληλος είτε στρατιωτικός, στον οποίο έχει ανατεθεί η κράτηση εκείνου που έχει συλληφθεί, οφείλει να τον απολύσει αμέσως. Oι παραβάτες τιμωρούνται για παράνομη κατακράτηση και υποχρεούνται να επανορθώσουν κάθε ζημία που έγινε στον παθόντα και να τον ικανοποιήσουν για ηθική βλάβη με χρηματικό ποσό, όπως νόμος ορίζει.
Αφαιρούμε την τελευταία πρόταση. Εδώ το Σύνταγμα ή πρέπει να ορίσει ποινές και τα λοιπά, 
για όσους παραβιάζουν την προθεσμία προφυλάκισης ή να παραπέμψει σε νόμο, όπως κάνει 
αόριστα με αποτέλεσμα ο αναγνώστης να μην ξέρει καν ποιο νόμο να βρει. Εννοείτε ότι η 
νομοθεσία γενικά θα πρέπει να προβλέπει και τις περιπτώσεις αυτές, όμως η Πολιτεία πρώτιστα θα πρέπει να διασφαλίζει την έγκαιρη εκδίκαση όλων των υποθέσεων πριν την παρέλευση της κάθε προθεσμίας. Η πρακτική που ακολουθείται σήμερα είναι η τιμωρία ενόχων και αθώων με προφυλάκιση λόγο της καθυστέρησης η οποία έχει γίνει συστημική, άρα και η απόδοση δικαιοσύνης έχει γίνει εξαιρετικά προβληματική.   

“3. Όταν περάσει άπρακτη καθεμία από τις δύο αυτές προθεσμίες, κάθε δεσμοφύλακας ή άλλος, είτε πολιτικός υπάλληλος είτε στρατιωτικός, στον οποίο έχει ανατεθεί η κράτηση εκείνου που έχει συλληφθεί, οφείλει να τον απολύσει αμέσως.”
**4. Nόμος ορίζει το ανώτατο όριο διάρκειας της προφυλάκισης, που δεν μπορεί να υπερβεί το ένα έτος στα κακουργήματα και τους έξι μήνες στα πλημμελήματα. Σε εντελώς εξαιρετικές περιπτώσεις τα ανώτατα αυτά όρια μπορούν να παραταθούν για έξι και τρεις μήνες, αντίστοιχα, με απόφαση του αρμόδιου δικαστικού συμβουλίου.
Απαγορεύεται η υπέρβαση των ανώτατων ορίων της προφυλάκισης με τη διαδοχική επιβολή του μέτρου αυτού για επί μέρους πράξεις της ίδιας υπόθεσης.
Μοιάζει οι εντελώς εξαιρετικές περιπτώσεις να έχουν γίνει κανονικότητα για αυτό ίσως θα ήταν καλύτερο να αφαιρέσουμε εντελώς τις παρατάσεις της προφυλάκισης μαζί με ολόκληρη την παράγραφο 4. Η απόδοση δικαιοσύνης πρέπει να γίνεται έγκαιρα και αν παρατηρούνται καθυστερήσεις εξαιτίας οργανικών ελλείψεων αυτές πρέπει να πληρωθούν. Χαρακτηριστικό είναι το (καθαρογράψιμο) των πρακτικών ή της απόφασης ή η διεκπεραίωση της μετάφρασης. Αυτά και άλλα πολλά έχουν γίνει παγιωμένες καθυστερήσεις μηνών οι οποίες προστίθενται στις νομικού τύπου καθυστερήσεις οι οποίες επίσης χρειάζονται μέριμνα για να μετριαστούν. 

Εργασία για το Σύνταγμα του Δαμιανού Νικολάου.   05/05/2026            - 

επόμενο